خیال خاطره

خدا در همسایگی باغ من باغی دارد پر از نور مملو از سادگی و صبر و بوی خوش گلهای یاس

باغ خدا دل آدم را تا کوچه های خاکی مدینه می برد یاد باغبان پیر باغ خدا می اندازد که امیدش

را به تاراج کین به آتش کشیدند می بینم این همه را و اشک راهم می بندد چشمهایم را می

گشایم تا نبینم این همه درد را چه کسی گفته که خدا غصه نمی خورد ؟

 با کسانی که به تو عشق میورزند ، مهربان باش